Składniki:

• 600g ugotowanej kaszy jaglanej
• 200ml mleka roślinnego
• 150g płatków owsianych
• 80g żurawiny suszonej
• 60 g orzechów włoskich
• 4 łyżki syropu z agawy
• 3 łyżki oleju kokosowego

Przygotowanie:

Roztopić olej kokosowy w garnku, dodać mleko roślinne i syrop z agawy i podgrzać (ale nie gotować). Kaszę jaglaną zmiksować na gładko z płynnymi składnikami. Dodać żurawinę, płatki owsiane i posiekane orzechy. Wymieszać na w miarę jednorodną, gęstą masę. (Można spróbować, czy smak jest taki, jak trzeba i ewentualnie dodać jeszcze słodyczy/płatków owsianych/żurawiny.) Powinna być tak gęsta, żeby  nie spływała z łyżki, a po nałożeniu łyżką na blachę pozostawała w miejscu. Nakładać na blachę łyżką, można wilgotną dłonią lekko ciasteczka spłaszczyć. Piec około 20-25 minut w temperaturze 180 °C.

Są chrupiące na zewnątrz, a środku miękkie i lekko wilgotne.

Były pyszne lekko ciepłe, przestudzone też są bardzo okej. Ale nie wiem, jak długo mogą postać – obawiam się, że nie będę miała okazji tego  sprawdzić. 😉 Mam wrażenie, że na drugi dzień przestają być chrupiące.

Tofu. Jedni lubią, inni za nim nie przepadają. Bo mdłe, bez smaku… Ja tofu bardzo lubię. Nawet czasem robię je sama. Może kiedyś o tym napiszę. Uwielbiam tofu pokrojone w plastry i smażone z odrobiną sosu sojowego. Tofu ma to do siebie, że przyjmuje wszystkie smaki i aromaty, więc jeśli je dobrze przyprawimy – wcale nie będzie mdłe! Polecam pastę z tofu do chleba i pasztet, na który przepis poniżej. Coś genialnego, niebo w gębie, dzika pycha i t.d. 🙂
No i może być alternatywą dla mięsnych pasztetów wielkanocnych – jest całkowicie wegański.

[See image gallery at www.dzikapycha.pl]

Składniki:

• 500g tofu
• 500g pieczarek (można dodać jakieś „prawdziwe” grzyby – ja dodałam proszek ze zmielonych podgrzybków)
• 10 suszonych pomidorów w oliwie
• 3 łyżki oliwy z pomidorów
• 2 cebule
• 4-5 ząbków czosnku
• 1 łyżka czarnuszki
• 1,5 łyżki nasion lnu złocistego
• 1 łyżka mielonej słodkiej papryki
• szczypta płatków chili
• 1 łyżka ziaren sezamu
• 4 łyżki płatków owsianych
• 1 łyżka zmielonej kolendry
• 1 łyżka sosu sojowego
• sól i pieprz do smaku
• świeże oregano – garść drobnych listków (lub suszone – 2 łyżeczki)

Przygotowanie:

1. Cebulę i czosnek drobno siekamy, podsmażamy na oliwie z pomidorów.
2. Pieczarki myjemy, drobno kroimy i dorzucamy do cebuli. Dusimy aż pieczarki zmiękną, a woda, którą puściły, całkowicie odparuje– około 15 minut.
3. Tofu miksujemy z suszonymi pomidorami, dodajemy pieczarki z cebulą, też lekko miksujemy, ale nie dokładnie, dobrze zostawić kawałki pieczarek, nawet kawałki suszonych pomidorów mogą być.
4. Do masy dodajemy pozostałe składniki – i dokładnie mieszamy.
5. Przekładamy wszystko do formy wyłożonej papierem do pieczenia (pasowałaby krótka keksówka, ale ja takiej nie mam, więc mój pasztet wyszedł bardzo płaski, jednak nic smakowi nie zaszkodziło.)
6. Pieczemy w piekarniku w temperaturze 170 stopni przez około pół godziny. Wierzch pasztetu powinien ładnie zbrązowieć, ale nie spalić się.
7. Po upieczeniu zostawiamy do ostygnięcia.

Idealny na kanapki, ale ja zazwyczaj połowę zjadam bez chleba. Dobrze się kroi w plasterki.

Na specjalne życzenie Staszka – oto przepis na takie właśnie ciasto, z dodatkiem płatków owsianych. Coś pysznego!

Składniki:

Ciasto:

• 150g płatków owsianych – zmielonych (zmiksowanych) na niezbyt drobny pył – ja do tego celu używam blendera
• 100g mąki pszennej tortowej
• 120 g zimnego masła
• 100g cukru
• 1 jajko

Kruszonka z płatków owsianych:

• 60 g masła
• 60 g płatków owsianych (część można lekko zmielić)
• 60g cukru

Nadzienie z jabłek:

• ok. 1,5 kg jabłek – szara reneta, antonówka
• łyżeczka cynamonu
• łyżeczka kardamonu
• 50 g cukru (opcjonalnie)
• sok z jednej cytryny

Przygotowanie:

1. Masło siekamy, dodajemy do mąki, zmielonych płatków i cukru, wbijamy jajko.
2. Zagniatamy szybko ciasto. Nie wyrabiamy go zbyt długo.
3. Gotowe ciasto należy schłodzić w lodówce, albo nawet lepiej – w zamrażalniku.
4. Jabłka obieramy, kroimy w bardzo cienkie plasterki – używając szatkownicy albo noża.
5. Jabłka, w miarę krojenia, umieszczamy w misce, od czasu do czasu skrapiamy warstwy sokiem z cytryny (żeby nie zrobiły się ciemne), można czasem posypać trochę cukrem. Dodajemy cynamon i kardamon. Mieszamy.
6. Schłodzone ciasto kroimy na centymetrowej grubości plastry i wykładamy nimi szczelnie wysmarowaną masłem tortownicę.
7. Rozgrzewamy piekarnik do 180℃.
8. Przygotowujemy kruszonkę z masła, cukru i płatków owsianych – nie wyrabiamy ciasta, tylko łączymy składniki do uzyskania konsystencji mokrego piasku.
9. Na spód z ciasta przekładamy jabłka, lekko ugniatamy i posypujemy je kruszonką.
10. Wstawiamy formę do rozgrzanego piekarnika.
11. Pieczemy ok. 40 minut, do zrumienienia. Gdyby przypadkiem góra szybko się rumieniła ( w moim piekarniku tak właśnie się dzieje), można przykryć formę folią aluminiową.

 Smacznego 🙂

Słowo ‘owsianka’ u wielu osób wywołuje dziwny grymas na twarzy, gdyż w pamięci mają okropną breję z dzieciństwa. To coś, co kojarzy się z koszmarnym daniem, do jedzenia którego byli zmuszani przez mamy i babcie i które ‘serwowane’ było w przedszkolu.

Owsianka, którą pamiętam z dzieciństwa była gotowana na mleku. Chyba taką wersję zupy mlecznej lubiłam najbardziej, choć nie ukrywam, że nigdy nie lubiłam gorącego mleka, na którym tworzył się kożuch. Z innych zup mlecznych pamiętam zupę mleczną z ryżem błyskawicznym, z makaronem, z płatkami kukurydzianymi, kaszkę mannę na mleku… Moja Babcia na śniadanie jadła pokrojony lub pokruszony chleb zalany gorącym mlekiem. Też tak jadłam, gdy do niej jeździłam, chociaż taki rozmoczony chleb smakował dziwnie. Teraz chyba bym czegoś takiego nie zjadła. Owsianki na mleku chyba też nie. Moja przyjaciółka i jej angielski mąż jadają na śniadanie płatki z mlekiem. Przeróżne płatki – owsiane, kukurydziane, pszenne, otrębowe – trochę ich rozumiem: w Anglii wybór płatków wytrawnych, nie słodkich, jest o wiele większy niż w Polsce. Bardzo lubię weetabix, bran flakes albo shredded wheat. Tylko to mleko… Podobno dorosły człowiek nie potrzebuje spożywać tyle mleka co dziecko. Jogurt to co innego – w jogurcie zawartość laktozy jest mniejsza niż w mleku, przez co łatwiej jest go strawić i dlatego jest uważany za zdrowszy od mleka.

Płatki z jogurtem też są dobre. I zdrowsze dla dorosłego człowieka. Nie zapomnę dania, którym kiedyś uraczyła mnie moja koleżanka mieszkająca w akademiku – jogurt brzoskwiniowy z płatkami kukurydzianymi wymieszany ‘na gęsto’. Płatki musiały trochę odstać i nasiąknąć jogurtem, ale nie za długo, żeby były jednocześnie miękkie i chrupiące. Pyszne! Uśmiecham się na samo wspomnienie 🙂

Owsianka, o której chcę napisać, nie zawiera mleka, ale można do ugotowanej owsianki dodać jogurt. Najlepiej naturalny.

Jak przygotować?

Przygotowanie owsianki jest niezwykle proste.

Na osobę potrzebne będzie pół miseczki płatków owsianych i dwa razy tyle wody (cała miseczka). Moja miseczka ma objętość 300 ml. Ale generalnie trzeba pamiętać, że wody ma być dwa razy więcej niż płatków. Można (ale nie trzeba) odrobinę posolić przed gotowaniem. Albo po.

Gotujemy na małym ogniu, często mieszając, uważając, żeby nie przywarło do dna i się nie przypaliło. Jakieś 5‑10 minut.

Gdy już będzie gęste i kremowe – zdejmujemy z ognia i podajemy. Na ulubiony sposób. Na słodko lub słono. Jak kto lubi. Ja najbardziej lubię owsiankę z jogurtem naturalnym i brązowym cukrem. Do tego jeszcze owoce – truskawki, jagody, melon, pomarańcza, jabłka, itp. Albo suszona żurawina, rodzynki, migdały, orzechy, miód… Można też ze śmietaną, syropem klonowym albo z musem owocowym. Co komu przyjdzie do głowy.

Pyszne pożywne śniadanie. I lekkie. A płatki owsiane mają właściwości oczyszczające i są podobno najzdrowszym dla człowieka zbożem. Zawierają dużo dobroczynnego błonnika oraz witaminy z grupy B i nienasycone kwasy tłuszczowe. Ponadto, dobrze wpływają na koncentrację, pamięć i dobre samopoczucie.

Uwielbiam owsiankę.

A tę, która jest na zdjęciach, podałam z cząstkami sycylijskich pomarańczy, prażonymi płatkami migdałowymi i sezamem.

[See image gallery at www.dzikapycha.pl]

Zrobiłam go kiedyś, bo akurat miałam w lodówce pół kilo pysznego białego sera i około pół kilograma kaszy jaglanej ugotowanej poprzedniego dnia. Totalna improwizacja.

Dziś poszperałam trochę w internecie i znalazłam przepisy na jaglaki, które składają się z kaszy jaglanej i sera białego. Hm, czyli jednak tego nie wymyśliłam 😉

Mimo wszystko – przedstawiam Wam swój przepis.

Składniki:

• pół kilograma twarogu
• pół kilograma ugotowanej kaszy jaglanej (otrzymamy mniej więcej tyle ze szklanki 300ml suchej kaszy ugotowanej w 2,5 szklanki wody)
• 100-120g cukru
• 1,5 łyżeczki cynamonu
• 2 jajka
• 100 ml mleka, jogurtu lub śmietany (w zależności, co akurat ma się w domu)

Na kruszonkę:

• 60g cukru
• 60g masła (plus odrobinę do nasmarowania tortownicy)
• 60g płatków jaglanych
• 60 g płatków owsianych

Przygotowanie:

1. Kaszę i twaróg należy dokładnie rozdrobnić i wymieszać.
2. W oddzielnej misce mieszamy jajka, cukier, cynamon i mleko.
3. Dodajemy do kaszy z serem, mieszamy dokładnie.
4. Pieczemy około godziny w temp 170 stopni, z czego połowę tego czasu pod przykryciem z folii aluminiowej, żeby się kruszonka nie spaliła. Oczywiście w tortownicy wysmarowanej masłem i wysypanej płatkami jaglanymi lub owsianymi.